3 soorten reacties die je kunt verwachten als je voor jezelf gaat beginnen (en hoe je ermee omgaat)

“Maar Henk, hoe weet je nou zeker dat je genoeg klanten binnenhaalt? Ik maak me zorgen om je!”
(Photo by Shane Rounce on Unsplash)

In mijn ervaring zijn er drie soorten reacties die je van mensen in je omgeving kunt verwachten als je voor jezelf gaat beginnen (of iets anders gaat doen wat je heel graag wilt, doodeng eng vindt en wat niet per se ‘normaal’ is in je omgeving). 

Ten eerste: de supporter.

Een typische reactie van de supporter klinkt als volgt:

“Ja natuurlijk vind je dit een beetje spannend, maar jij kan dit. Ik heb alle vertrouwen in je. YOU GO GIRL / WOMAN / BOY / MAN! *”  

* streep door wat niet van toepassing is

Dit kunnen mensen zijn die al een stapje verder zijn dan jij. Ze motiveren je om die dingen te doen die je heel graag wilt maar wel een beetje eng vindt, omdat ze weten hoe ALLEMACHTIG GAAF dat is. (In mijn ervaring geldt over het algemeen overigens: hoe meer ik het wil, hoe enger ik het vind – maar dat is dan weer voer voor een andere blogpost.)

Naast de mensen die al een stapje verder zijn, heb ik ook genoeg vriendinnen die compleet het tegenoverstelde zijn van mij. Zij moeten er niet aan denken om voor zichzelf te beginnen (op dit moment in ieder geval – misschien komt dat ooit nog), maar het wel heel gaaf vinden wat ik doe en daarom mijn beste supporters zijn.

Ten tweede: de ongeruste.

Ik kan hier geen leuk woord voor vinden, maar ik bedoel dus iemand die bezorgd om je is. Een typische reactie van zo iemand klinkt als volgt:

“Heb je al genoeg klanten om rond te komen? Ik zou voor de zekerheid wel een WW uitkering aanvragen als ik jou was hoor. En ben jij eigenlijk wel goed verzekerd? Ik hoorde laatst een verhaal van iemand die net voor zichzelf was begonnen en vervolgens z’n been brak.”

Over het algemeen zijn dit de mensen die het dichtst bij je staan (hallo lieve mama). Die mensen willen het allerbeste voor je en zijn gewoon een beetje bang dat je onderuit gaat (wat nog best vaak gaat gebeuren waarschijnlijk). Vaak zijn het hun eigen angsten en gedachten die ze op jou projecteren. En dat is ontzettend lief en goed bedoeld, maar het helpt je niet echt. Helemaal in het begin heb je namelijk genoeg aan je eigen angsten, en niet zo heel veel aan de zorgen van anderen die daar nog een keer overheen gegoten worden.

Ten derde: de cynische.

Een typische reactie van een cynicus is als volgt:

“…”

In mijn ervaring zeggen cynische mensen niet zoveel. Althans, niet in je gezicht. Maar zag je ze nou net met hun ogen draaien toen je enthousiast over je nieuwste ideeën vertelde?

Vaak zijn dit mensen zijn die gewoon een beetje jaloers op je zijn. Dat jij wél gewoon doet wat je graag wilt, terwijl zij zichzelf er hun hele leven al van hebben overtuigd dat ze dat juist niet kunnen. Daardoor nemen ze genoegen met een leven dat wel prima is, maar waarvan ze diep in hun hart niet echt blij van worden. En dat is vrij confronterend. (Ik kan het weten, want ik had een paar jaar geleden precies diezelfde reactie toen een kennis haar baan en huur had opgezegd om de wereld rond te reizen en ik nog in mijn veilige vaste baan zat).

Hoe je ermee om gaat:

De meeste mensen reageren vanuit hun eigen ervaringen en angsten. Dat heeft over het algemeen vrij weinig met jou te maken. Nu kan ik je wel vertellen dat je je daarom ‘gewoon niet zoveel moet aantrekken van opmerkingen van anderen’, maar ik weet ook dat dat – helemaal in het begin – soms best lastig is. 

Daarom is mijn advies als volgt: op het moment dat het even niet zo lekker loopt: blijf lekker alleen. Sluit jezelf op en luister naar positieve podcasts, filmpjes of lees boeken waar je blij van wordt. Als je toch behoefte hebt om iemand te spreken, ga dan in ieder geval niet de mensen in categorie 2 en 3 bellen.

Dat betekent overigens niet dat je de ongeruste en cynische mensen helemaal moet negeren, maar je kunt het onderwerp wél even negeren. Wij zijn soms zo verslaafd aan bevestiging van anderen, dat we altijd maar open en eerlijk willen zijn en alles met iedereen willen delen. Dat hoeft dus niet. Je kunt het met de wat angstige – ‘het is toch goed zoals het is’ – mensen in je omgeving ook over andere onderwerpen hebben. Op het moment dat ze wel vragen stellen over je ondernemersavontuur geef je gewoon wat algemene, positieve antwoorden. Ga niet teveel in detail en verander vervolgens soepeltjes van onderwerp.

In het begin is het ondernemen namelijk gewoon een beetje spannend. Dat is logisch, omdat je iets compleet nieuws gaat doen en je uit je (schijn)veilige omgeving bent gestapt. Maar, weet dat je je vanzelf – stapje voor stapje – weer zekerder voelt. Want alles went. En tot die tijd zou ik lekker in m’n eigen, veilige, afgesloten cocon blijven zitten. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *