Eén van de leukste dingen aan reizen is weer thuiskomen

Het is mijn laatste avond op Bali. Ik zit in m’n eentje op een terras aan het strand te nippen aan een glas wijn en heb mijn voeten op een krukje geplant. 

“If I’d make a photo of that I would be in trouble!”, zegt een man met een Duits accent naast mij, wijzend op mijn blote benen. “Well then I wouldn’t do that if I were you”, zeg ik met een poeslieve glimlach.

Dan volgt het standaard reiziger-ontmoet-reiziger riedeltje: where are you from how long have you been here when are you going back?

“My plane is leaving tomorrow”, zeg ik. 

“Oh no, I am so sorry for you”. 

“Oh don’t be, I’m actually looking forward to going home.”

Hij kijkt me met gefronste wenkbrauwen aan. “Which places did you travel to?” Blijkbaar is hij tot de conclusie gekomen dat als ik naar huis wil, ik hier nog niet genoeg mooie plekken heb gezien.

Ik begin hem mijn reisroute te vertellen, maar ik geloof niet dat het helemaal binnenkomt. “You should have gone to Flores, and the National Park, and so many more places. So if you’re leaving tomorrow, you’ll have to come back to Indonesia another time.”

“Well, I don’t know if I want to come back here. I liked it a lot, but I’ve been in Bali twice and I actually like traveling through Europe a lot too. I love Europe and my own country.”

Zijn ik heb met je te doen-blik is veranderd in een is ze wel helemaal lekker-blik. “You shouldn’t travel through Europe now. You can do that when you’re old. Europe is already a done deal. Here, in Indonesia, there are still so many beautiful undiscovered places. Last week, I took my son and his girlfriend on a boat trip to…”

Ondertussen dwalen mijn gedachten af. Naar dingen van thuis, van Nederland, van Europa. De seizoenen, die ervoor zorgen dat het landschap en het weer om de zoveel tijd compleet veranderen. De frisse lucht. De steden met hun mooie oude gebouwen. Mijn fijne appartementje. Mijn eigen bed, de verwarming waar ik tegenaan ga zitten als ik buiten half bevroren ben. De (af)wasmachine waar ik van alles ingooi om het er een paar uur later weer schoon en droog uit te halen. De supermarkt om de hoek waar ik elke dag vers brood van de bakker kan halen. Mijn familie en vrienden waarmee ik kerst en oud en nieuw ga vieren. 

Ja, ik heb echt wel zin om weer naar huis te gaan. 

Ik vind dat het betoog van mijn buurman inmiddels wel lang genoeg heeft geduurd. Ik sta op en kijk hem vriendelijk aan. “Thank you very much for your advice, I will think about it. Have a nice day!”, zeg ik, en ik loop weer terug naar mijn hotel. Lekker mijn koffer inpakken. Soms helpt op reis gaan je ook weer even beseffen hoe fijn het thuis is.

2 comments

  1. Haha, erg herkenbaar! Het backpackers wereldje is leuk, maar eigenlijk ook verschrikkelijk. Leuk geschreven, ik zag het helemaal voor mij 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *